காலச் சக்கரம் - சேமிப்பா? செலவா?

ஒரு சிறிய நகரத்தில் சோமசுந்தரம், கார்த்திக் என்று இருவர் பக்கத்து வீடுகளில் வசித்து வந்தனர்.

சோமசுந்தரம்: 'பழைய' தலைமுறை

சோமசுந்தரம் 90-களில் வாழ்ந்த மனிதர். அவருக்கு ஒரு கொள்கை உண்டு "உன் பையில் எவ்வளவு இருக்கிறதோ, அதுதான் உன்னுடைய சக்தி.அவர் ஒரு ஸ்கூட்டர் வாங்க வேண்டும் என்றால் கூட, ஐந்தாண்டுகள் சிறுகச் சிறுக வங்கியில் ஆர்.டி (RD) போட்டு, வட்டியுடன் அந்தப் பணம் சேர்ந்த பிறகுதான் வண்டி வாங்குவார். அவரிடம் கிரெடிட் கார்டு கிடையாது. "கடன் வாங்கி நெய் குடிப்பது பாவம்" என்பது அவர் எண்ணம். அவர் வங்கிக் கணக்கில் எப்போதும் பணம் ஏறிக்கொண்டே இருக்கும்.

கார்த்திக்: 'புதிய' தலைமுறை

அதே தெருவில் வசிக்கும் கார்த்திக் இன்றைய நவீன இளைஞன். அவனது தாரக மந்திரம்: "இன்றைய மகிழ்ச்சி இன்றே வேண்டும்; நாளை யாருக்குத் தெரியும்?" கார்த்திக் வேலைக்குச் சேர்ந்த முதல் மாதமே 'நோ காஸ்ட் இஎம்ஐ' (No Cost EMI) மூலம் விலை உயர்ந்த ஐபோன் வாங்கினான். அடுத்த மாதமே பெர்சனல் லோன் எடுத்து ஒரு சொகுசு கார் வாங்கினான்.

அவனது போனில் விதவிதமான 'லோன் ஆப்ஸ்' (Loan Apps) இருந்தன. ஒரு பட்டனை அழுத்தினால் ஐந்தே நிமிடத்தில் பணம் வங்கிக்கு வரும். "சேமிப்பு என்பது பழைய காலத்து பழக்கம், கடனில் வாங்குவதுதான் புத்திசாலித்தனம்" என்று கார்த்திக் நினைத்தான்.

ஒரு நாள் சோமசுந்தரமும் கார்த்திக்கும் எதேச்சையாக வங்கியில் சந்தித்தனர்.

சோமசுந்தரம் கவலையோடு அமர்ந்திருந்தார். கார்த்திக் அவரிடம் கேட்டான், "என்ன பெரியவரே, டெபாசிட் போட வந்த இடத்தில் இவ்வளவு கவலையா இருக்கீங்க?"

சோமசுந்தரம் சொன்னார், "இல்லை தம்பி, முன்னெல்லாம் பேங்க்ல பணம் போட்டா நல்ல வட்டி கிடைக்கும். இப்போ வட்டி ரொம்ப குறைஞ்சு போச்சு. விலைவாசி உயர்வுல என் சேமிப்பு கரைஞ்சுகிட்டே வருது."

கார்த்திக் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான், "நீங்க ஏன் இன்னும் டெபாசிட் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கீங்க? நான் பாருங்க... என் போன், கார், போன மாசம் போன டூர் எல்லாமே கடன்தான். ஆனா வாழ்க்கை ஜாலியா இருக்கு!"

திருப்பம்

ஆனால், சில மாதங்களிலேயே கார்த்திக்கின் நிறுவனத்தில் ஆட்குறைப்பு நடந்தது. திடீரென வேலை போனதும் கார்த்திக்கால் இஎம்ஐ (EMI) கட்ட முடியவில்லை. கிரெடிட் கார்டு வட்டி குட்டி போட்டு வளர்ந்தது. வங்கியில் இருந்து போன் கால்கள் வரத் தொடங்கின. அவனிடம் கார் இருந்தது, ஆனால் பெட்ரோல் போட பணமில்லை. ஐபோன் இருந்தது, ஆனால் ரீசார்ஜ் செய்ய வழியில்லை.

அப்போதுதான் அவனுக்கு புரிந்தது: கடன் என்பது ஒரு போதை; அது நம்முடைய எதிர்கால வருமானத்தை இன்றே திருடிவிடுகிறது.

அவன் சோமசுந்தரத்திடம் உதவி கேட்டு சென்றான். சோமசுந்தரம் தன் சேமிப்பில் இருந்து கொஞ்சம் கொடுத்து உதவினார்.

அப்போது அவர் சொன்னார்:

"தம்பி, கடன் வாங்குறது தப்பில்லை. ஆனா எதை வாங்குறதுக்காக கடன் வாங்குறோம்ங்கிறதுதான் முக்கியம். அத்தியாவசிய தேவைக்கு கடன் வாங்கலாம், ஆனா ஆடம்பரத்துக்கு கடன் வாங்குறது, நம்ம காலையே நாம வெட்டிக்கிறதுக்கு சமம். முன்னெல்லாம் பேங்க்ல மக்கள் பணம் போடுறது அதிகமா இருக்கும், கடன் வாங்குறது குறைவா இருக்கும். ஆனா இப்போ நிலைமை தலைகீழா இருக்கு. இது நாட்டுக்கும் நல்லது இல்ல, உனக்கும் நல்லது இல்ல."

கதை சொல்லும் பாடம்:

இந்தியர்களிடம் ஒரு காலத்தில் இருந்த 'சேமிப்பு கலாசாரம்' இன்று 'கடன் கலாசாரமாக' மாறிவிட்டது. வங்கியில் பணம் போடுபவர்கள் குறைந்தால், கடன் வாங்குபவர்கள் அதிகரித்தால் அது பொருளாதாரச் சிக்கலை உருவாக்கும். வரவுக்குள் செலவு செய்வதும், சேமிப்பை முதன்மைப்படுத்துவதுமே ஒருவனின் உண்மையான நிதி சுதந்திரம்.

"பணம் உழைக்கும் போது நீ ஓய்வெடுக்கலாம்; ஆனால் கடன் உழைக்கும் போது நீ தூங்கவே முடியாது!"