பங்குச்சந்தை தொடர்பான கேள்வி பதில்கள் | stock market questions with answers in tamil

அறிமுகம்

எக்கார்ட் டோல் (Eckhart Tolle) எழுதிய "தி பவர் ஆஃப் நவ்" (The Power of Now) புத்தகத்தின் அறிமுகப் பகுதி (Introduction), ஆசிரியரின் சொந்த வாழ்க்கை அனுபவத்தையும், அவருக்கு ஏற்பட்ட ஆன்மீக விழிப்புணர்வையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது.

புத்தகம் தொடங்கும்போது, ஆசிரியர் எக்கார்ட் டோல் தனது இளமைக் காலத்தில் தான் பட்ட கஷ்டங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறார். அவருக்குத் தொடர்ந்து கடுமையான கவலையும் (Anxiety), தற்கொலை செய்துகொள்ளும் அளவுக்கு ஆழமான மன அழுத்தமும் (Suicidal Depression) இருந்தன.

எப்போதுமே தனக்குள் ஒருவித பயமும், எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கவலையும், நிம்மதியற்ற தன்மையும் அவரை வாட்டி வதைத்து வந்தன.

அவருக்கு 29 வயது நிறைவடையும் தருவாயில், ஒரு நாள் இரவு கடுமையான மன வேதனையுடனும் பயத்துடனும் விழித்தெழுந்தார். அந்த நேரத்தில் அவரது வாழ்க்கை நரகத்தை விடக் கேவலமாக அவருக்குத் தோன்றியது.அப்போது திடீரென ஒரு குரல் அவரது மனதிற்குள் ஒலிப்பது போல உணர்ந்தார். "எதையும் எதிர்க்காதே, எல்லாவற்றையும் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளு" என்ற அந்த வார்த்தைகள் அவரது வாழ்வில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தின.

அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடன், தான் ஏதோ ஒரு முடிவற்ற வெற்றிடத்திற்குள் (Void) விழுவது போன்ற உணர்வு அவருக்கு ஏற்பட்டது.அதன்பிறகு அவருக்கு இருந்த ஒட்டுமொத்த பயமும், கவலையும், மன அழுத்தமும் மாயமாய் மறைந்துவிட்டன. 

அடுத்த நாள் காலையில் அவர் கண் விழித்தபோது, அவருக்குள்ளே ஆழ்ந்த அமைதியும் நிம்மதியும் குடிகொண்டிருந்தன. எந்தவொரு துன்பமும் இல்லாத ஒரு புதிய ஆன்மீக நிலையை அவர் உணர்ந்தார்.

மனிதர்களின் அனைத்து துயரங்களுக்கும் காரணம் அவர்களின் சொந்த மனமும், மனம் உருவாக்கும் தேவையற்ற சிந்தனைகளும்தான் என்பதை ஆசிரியர் இந்த அறிமுகத்தின் மூலம் உணர்த்துகிறார்.

கடந்த கால நினைவுகளையோ அல்லது எதிர்காலக் கவலைகளையோ நினைத்து வருந்தாமல், தற்போதைய கணத்தில் (Present Moment / Now) வாழ்வதுதான் உண்மையான விடுதலைக்கான வழி என்ற தனது ஒட்டுமொத்த புத்தகத்தின் பிரதான கருத்தை இந்த அறிமுகத்தில் விதைத்துள்ளார்.

_____________________________________________

1. நீங்கள் உங்கள் மனம் அல்ல (You Are Not Your Mind)

பெரும்பாலான மனிதர்கள் தங்களுக்குள் இடைவிடாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் எண்ணங்களைத்தான் "நான்" என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால், ஆசிரியர் எக்கார்ட் டோல் இதற்கு இடையே ஒரு தெளிவான கோட்டைப் போடுகிறார். உங்கள் தலையினுள் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கும் அந்தரங்கக் குரல் நீங்களல்ல; அது உங்கள் மனம்.

மனம் என்பது ஒரு அற்புதமான கருவி. ஆனால், அதை நாம் சரியாகப் பயன்படுத்தாமல், அது நம்மை ஆளத் தொடங்கினால் அது ஒரு நோயாக மாறிவிடுகிறது. தேவையற்ற கவலைகள், கடந்த கால நினைவுகள் மற்றும் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய பயம் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து உருவாக்குவது இந்த மனதின் வேலையே.

நீங்கள் யார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் முதல் படி, உங்கள் எண்ணங்களை நீங்களே வெளியிலிருந்து கவனிப்பதுதான். உதாரணத்திற்கு, உங்களுக்குள் ஒரு கவலை அல்லது கோபம் எழும் போது, ஒரு பார்வையாளனைப் போல (Witness / Watcher) அதை அமைதியாகக் கவனியுங்கள்.

"என் அடுத்த எண்ணம் என்னவாக இருக்கப் போகிறது?" என்று உங்களையே கேட்டுப் பாருங்கள். அந்த வினாடியில், உங்கள் மனம் அடுத்த எண்ணத்தை உருவாக்காமல் ஒரு கணத்திற்கு ஸ்தம்பித்து நிற்கும். அந்தச் சிறிய இடைவெளியில்தான் உண்மையான அமைதியும், விழிப்புணர்வும் (Peace and Stillness) ஒளிந்துள்ளன.

மனிதர்களின் அனைத்துத் துயரங்களுக்கும் காரணம், அவர்கள் தங்களை அந்த "மனதுடனும்", "அகங்காரத்துடனும்" (Ego) ஒன்றிணைத்துக் கொள்வதுதான். "நான் என் எண்ணங்கள் அல்ல; அந்த எண்ணங்களைக் கவனிப்பவன் நான்" என்ற தெளிவு வரும்போது, அகங்காரத்தின் பிடியில் இருந்து விடுதலை கிடைக்கிறது.

அழகு, உண்மையான அன்பு, படைப்பாற்றல், ஆழ்ந்த மகிழ்ச்சி மற்றும் உள் அமைதி ஆகியவை மனதிலிருந்து வருவதில்லை. மாறாக, மனதிற்கு அப்பாற்பட்ட அந்த விழிப்புணர்வு நிலையிலிருந்து (Beyond the Mind) தோன்றுகின்றன.

உங்கள் மனதில் ஓடும் எண்ணங்களின் அடிமையாக இல்லாமல், அவற்றை வெளியிலிருந்து கவனிக்கும் "சாட்சியாக" மாறுவதே இந்த அத்தியாயத்தின் முக்கியக் கருத்தாகும். இதன் மூலம் மனக் குழப்பங்களிலிருந்து விடுபட்டு உண்மையான நிம்மதியைக் கண்டடையலாம்.

2. "நினைவுப் பெருவெளி: துயரத்திலிருந்து வெளியேறும் வழி" (Chapter 2: Consciousness: The Way Out of Pain) 

மனிதர்கள் ஒவ்வொருவரும் கடந்த காலத்தில் அனுபவித்த உணர்ச்சி ரீதியான வலிகள், ஏமாற்றங்கள், சோகங்கள் மற்றும் கோபங்கள் அனைத்தும் முழுமையாக அழிந்துவிடுவதில்லை. அவை நம் உடலிலும் மனத்திலும் ஆற்றல் வடிவமாகச் சேமிக்கப்படுகின்றன. இதைத்தான் ஆசிரியர் "வலி உடல்" (Pain-Body) என்று அழைக்கிறார்.

இந்த வலி உடல் பெரும்பாலான நேரங்களில் உறக்க நிலையில்தான் இருக்கும். ஆனால், எப்போதாவது யாராவது நம்மை அவமதிக்கும் போதோ, பழைய நினைவுகள் தூண்டப்படும் போதோ அல்லது சிறிய பிரச்சனைகள் வரும்போதோ, இந்த வலி உடல் திடீரென விழித்தெழுந்து நம்மை முழுமையாக ஆக்கிரமித்துக்கொள்ளும்.

வலி உடல் விழித்தெழுந்ததும், அதற்கு மேலும் மேலும் வலி மற்றும் எதிர்மறை எண்ணங்கள் (Negativity) தேவைப்படும். அதனால்தான் நாம் சில சமயங்களில் சண்டைகளை உருவாக்குவது, தேவையில்லாமல் பழைய சோகங்களை நினைத்து அழுவது அல்லது மற்றவர்களைக் குறை கூறுவது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுகிறோம்.

நம்முடைய வலி உடல்தான் நமக்குத் தெரியாமலேயே பல குழப்பங்களையும் மன அழுத்தங்களையும் தினசரி வாழ்க்கையில் உருவாக்கி, அதற்குத் தீனி போட்டுக் கொள்கிறது.

வலி உடல் நம்மை ஆக்கிரமிக்கும் போது, அதை எதிர்த்துப் போராடக் கூடாது. மாறாக, முதல் அத்தியாயத்தில் சொன்னது போல, "சாட்சியாக இருந்து" அதைக் கவனிக்க வேண்டும்.

உங்கள் கவனத்தை அந்த வலி மீது திருப்பும்போது (Bringing Consciousness to the Pain), அந்த இருள் போன்ற வலி மெல்லக் கரையத் தொடங்கும். உங்கள் விழிப்புணர்வே அதற்கான மிகப்பெரிய வெளிச்சமாகும்.

"நான் மிகவும் கஷ்டப்பட்டவன், என் வாழ்க்கை இப்படி அமைந்துவிட்டது" என்று கடந்த கால வலிகளுடனே உங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதை நிறுத்த வேண்டும்.

கடந்த கால வலி உங்களை எவ்வளவுதான் வதைத்தாலும், அது இப்போது இந்த நொடியில் இல்லை. இப்போது இந்தத் தருணத்தில் நீங்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கிறீர்கள் என்ற உண்மையை உணர்ந்து, நிகழ்காலத்திற்கு (Present Moment) திரும்புவதே துயரத்திலிருந்து வெளியேறும் வழியாகும்.

நமக்குள்ளே இருக்கும் பழைய சோகங்களின் தொகுப்பான "வலி உடலை" விழிப்புணர்வுடன் கவனிப்பதன் மூலமும், அதற்கு எதிர்மறை ஆற்றலால் தீனி போடுவதை நிறுத்துவதன் மூலமும், மனத் துயரங்களிலிருந்து படிப்படியாக விடுபட முடியும்.

3. "நிகழ்காலத்திற்குள் ஆழமாகச் செல்லுதல்" (Chapter 3: Moving Deeply into the Now) 

மனிதர்கள் பெரும்பாலும் கடந்த கால நினைவுகளையோ அல்லது எதிர்காலக் கனவுகளையோ நினைத்தே தங்கள் வாழ்க்கையைக் கழிக்கிறார்கள். கடந்த காலத் தவறுகளுக்காக வருந்துவதும், எதிர்காலத்தைப் பற்றி பயப்படுவதும் மனதின் வியூகங்கள் ஆகும்.

கடிகார நேரம் (Clock Time) என்பது நடைமுறை விஷயங்களுக்குத் தேவை. உதாரணத்திற்கு, வேலைக்குச் செல்வது, சந்திப்புகளைத் திட்டமிடுவது போன்றவற்றில் அது பயன்படுகிறது. ஆனால், உளவியல் நேரம் என்பது மனதின் கற்பனை. கடந்த காலமும் எதிர்காலமும் இந்தக் கணத்தில் இல்லை; இந்த நொடிக் காலம் (Now) மட்டும்தான் நிஜமான அனுபவமாக இருக்கிறது.

நிகழ்காலத்தை விட்டு விலகி, கடந்த காலத்திலோ அல்லது எதிர்காலத்திலோ வாழ்வதுதான் பல மன அழுத்தங்களுக்கும் பயங்களுக்கும் முக்கிய காரணமாகிறது.

உங்கள் அன்றாடச் செயல்களைச் செய்யும் போது, உதாரணத்திற்கு நடப்பது, சாப்பிடுவது, பேசுவது அல்லது பாத்திரங்களைக் கழுவுவது போன்ற செயல்களில், உங்கள் முழு கவனத்தையும் அந்தச் செயலின் மீதே வையுங்கள்.

மனம் கடந்த காலத்திற்கோ அல்லது எதிர்காலத்திற்கோ செல்லும்போது, அதை மென்மையாகக் கவனித்து மீண்டும் நிகழ்காலத்திற்குக் கொண்டு வாருங்கள்.

இப்போது நடக்கும் விஷயங்களை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஒருவேளை சூழ்நிலை உங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றால், ஆக்கப்பூர்வமான நடவடிக்கையை எடுங்கள் அல்லது அந்தச் சூழ்நிலையை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

சூழ்நிலையை மாற்றுவதற்கு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காமல், அதை மனதிற்குள்ளேயே எதிர்த்து சண்டையிடுவது தேவையற்ற வலியையும் மன அழுத்தத்தையும் மட்டுமே உருவாக்கும்.

நிகழ்காலத்தைத் தனது எதிரியாகப் பார்க்காமல், அதைத் தனது உற்ற நண்பனாக மாற்றிக்கொள்ளும் போது வாழ்க்கை மிகவும் எளிதாகிறது.

உங்களது கடந்த கால நினைவுகளையும், காயங்களையும் உங்கள் அடையாளமாக வைத்துக் கொள்ளாதீர்கள். ஒவ்வொரு கணமும் நீங்கள் புதுப்பிக்கப்படுகிறீர்கள். நேற்று நடந்தவை இப்போது இல்லை.

நிகழ்காலத்தில் முழுமையாக வாழத் தொடங்கும்போது, மனதின் இரைச்சல் படிப்படியாக அடங்கி, உங்களுக்குள்ளே ஆழ்ந்த அமைதியும் விழிப்புணர்வும் மலரத் தொடங்கும்.

கடந்த காலம் மற்றும் எதிர்காலம் என்ற மாயக் காட்டில் சுற்றாமல், இந்தத் தருணத்தில் (The Now) முழுமையாக வாழ்வதன் மூலமும், நிகழ்காலத்தில் நடப்பவற்றை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலமும், மனிதன் தனது மனச் சுமையைப் படிப்படியாகக் குறைத்துக்கொள்ள முடியும் என்பதே இந்த அத்தியாயத்தின் முக்கியக் கருத்தாகும்.

4. "நிகழ்காலத்தைத் தவிர்ப்பதற்கான மன உத்திகள்" (Chapter 4: Mind Strategies for Avoiding the Now) 

பெரும்பான்மையான மனிதர்களுக்கு இந்தத் தருணத்தில் (Now) முழுமையாக வாழ்வது கடினமாக இருக்கிறது. ஏனென்றால், நிகழ்காலத்தில் மனம் இல்லாதபோது (எண்ணங்கள் இல்லாதபோது) அகங்காரம் (Ego) தனது பலத்தை இழந்துவிடும் என்று அது பயப்படுகிறது.

மனம் எப்போதும் "எதிர்காலத்தில் எனக்கு ஒரு பெரிய விஷயம் காத்திருக்கிறது, அப்போதுதான் நான் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன்" அல்லது "அப்போதுதான் என் பிரச்சனைகள் தீரும்" என்ற பொய் நம்பிக்கையைக் காட்டிக்கொண்டே இருக்கும்.

மனிதர்களின் மிகப்பெரிய பலவீனம் 'காத்திருப்பது' ஆகும். பஸ்ஸுக்குக் காத்திருப்பது, விடுமுறைக்காகக் காத்திருப்பது, பெரிய ஆளாக மாறுவதற்காகக் காத்திருப்பது என்று வாழ்க்கை முழுவதையும் எதையோ நோக்கிய காத்திருப்பிலேயே கழித்துவிடுகிறோம்.

எதிர்காலத்திற்காக நிகழ்காலத்தை அடகு வைப்பது மிகப்பெரிய முட்டாள்தனம். எதிர்காலத்தில் நீங்கள் எதை அடைய நினைத்தாலும், அது நிகழும் போது அது இந்தத் தருணமாகத்தான் (Now) இருக்கப் போகிறது. எனவே, நிகழ்காலத்தை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு எதிர்காலத்தைக் கற்பனை செய்வதில் அர்த்தமில்லை.

கடந்த காலத்தில் நடந்த ஏமாற்றங்கள் அல்லது காயங்களை எதிர்காலத்திற்கும் கொண்டு சென்று, "அப்போதும் அப்படித்தான் நடக்கும்" என்று மனம் கற்பனை செய்கிறது. இது நிகழ்காலத்தை வாழவிடாமல் தடுத்து நம்மைச் சுமைதாங்கியாக மாற்றுகிறது.

மனம் எப்போதும் தற்போதைய நிலையைத் திருப்தியாக ஏற்றுக்கொள்ளாது. "இன்னும் கொஞ்சம் பணம் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும், இன்னும் பெரிய வீடு இருந்தால் நிம்மதியாக இருக்கலாம்" என்று அடுத்தடுத்த ஆசைகளைக் காட்டி நிகழ்கால நிம்மதியைக் கெடுத்துவிடும்.

உங்கள் மனம் எப்போதெல்லாம் நிகழ்காலத்தை விட்டுவிட்டு, எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கவலையையோ அல்லது கடந்த கால நினைவுகளையோ தூண்டுகிறதோ, அதை உடனடியாகக் கவனித்து விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்.

எதிர்காலப் பலனைப் பற்றி கவலைப்படாமல், நீங்கள் செய்யும் செயலில் (Action) மட்டும் முழு கவனத்தையும் செலுத்துங்கள். பலன் தானாகவே தேடி வரும்.

எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கற்பனைகள் மற்றும் காத்திருப்புகள் மூலமாக மனம் நம்மை நிகழ்காலத்தில் வாழவிடாமல் தடுத்துத் திசை திருப்புகிறது.

அந்தத் தந்திரங்களை அறிந்து, இந்தத் தருணத்தில் (Now) முழுமையாக வாழ்வதே மன அழுத்தத்திலிருந்து விடுபடுவதற்கான வழியாகும்.

5."விழிப்புணர்வு நிலை" (Chapter 5: The State of Presence) 

விழிப்புணர்வு நிலை (Presence) என்பது உங்கள் தலையில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் எண்ணங்களுக்கும், அகங்காரத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட ஒரு தூய்மையான உணர்வு நிலையாகும்.

இதில் நீங்கள் எதைப் பற்றியும் சிந்திப்பதில்லை; மாறாக, உங்களைச் சுற்றியுள்ள உலகையும், உங்களுக்குள்ளும் முழுமையாக விழிப்புடன் (Fully Alert) இருக்கிறீர்கள். இது உறக்க நிலையோ அல்லது சோம்பலோ அல்ல, மாறாக எல்லாவற்றையும் விட தீவிரமான விழிப்புணர்வு நிலையாகும்.

மனித சமுதாயம் எப்போதும் எதையாவது செய்துகொண்டே இருக்க வேண்டும் (Doing, Achieving) என்று ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. நாம் எதைச் சாதிக்கிறோம் என்பதை வைத்தே நமது மதிப்பை நிர்ணயிக்கிறோம்.

ஆனால், உண்மையான அமைதி என்பது நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள் என்பதில் இல்லை; நீங்கள் எப்படி 'இருக்கிறீர்கள்' (Being) என்பதில்தான் உள்ளது. உங்கள் ஒவ்வொரு செயலின் போதும், உள் அமைதியையும் விழிப்புணர்வையும் தக்கவைத்துக்கொள்வதுதான் 'விழிப்புணர்வு நிலை' எனப்படும்.

பொதுவாக மனிதர்கள் எதற்காவது காத்திருக்கும் போது (வரிசையில் நிற்பது, டிராஃபிக்கில் மாட்டுவது) எரிச்சலடைகிறார்கள். மனம் நிகழ்காலத்தை விட்டு வெளியேறி எதிர்காலத்தை நோக்கி ஓடுவதால்தான் இந்த எரிச்சல் ஏற்படுகிறது.

டிராஃபிக்கிலோ அல்லது வரிசையிலோ காத்திருக்கும் அந்தத் தருணத்தை ஒரு எரிச்சலான நேரமாகப் பார்க்காமல், உங்கள் மூச்சுக் காற்றைக் கவனிப்பதற்கோ அல்லது உங்களைச் சுற்றியுள்ள இயற்கையைப் பார்ப்பதற்கோ பயன்படுத்தலாம். அந்தச் சிறிய கணங்களை விழிப்புணர்வுக்கான வாய்ப்பாக மாற்றும்போது காத்திருப்பு எளிதாகிவிடும்.

நீங்கள் விழிப்புணர்வு நிலைக்கு வரும்போது, கடந்த கால குற்ற உணர்ச்சிகளும், எதிர்காலப் பயமும் தானாகவே கரைந்துவிடும்.

மனதின் குழப்பம் அடங்கும்போது, உங்கள் முன் இருக்கும் பிரச்சனைகள் பெரியதாகத் தெரியாது. அவற்றுக்கான சரியான தீர்வுகளை அமைதியான மனதுடன் எளிதாகக் கண்டுபிடிக்க முடியும்.

எப்போதும் எதையாவது சாதிக்க வேண்டும் என்று ஓடிக்கொண்டிருக்காமல், இந்தத் தருணத்தில் முழுமையான விழிப்புணர்வுடனும் அமைதியாகவும் 'இருப்பதன்' (Presence) மூலமே வாழ்க்கையின் உண்மையான அழகையும் நிம்மதியையும் அனுபவிக்க முடியும் என்பதே இந்த அத்தியாயத்தின் முக்கியக் கருத்தாகும்.

6."உள் உடல்" (Chapter 6: The Inner Body) 

நம்முடைய உடல் என்பது வெறும் சதை, எலும்பு மற்றும் ரத்தத்தால் ஆன வெளி உடல் (Outer Body) மட்டுமல்ல. அதற்குள்ளே ஒரு நுட்பமான உயிர் ஆற்றல் (Life Energy) ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. இதைத்தான் ஆசிரியர் 'உள் உடல்' அல்லது 'உயிர் சக்தி' (Inner Body / Chi) என்று அழைக்கிறார்.

மனம் எண்ணங்களை உருவாக்குவதை நிறுத்தும் போது, உங்கள் கவனம் வெளிப்புற உலகத்திலிருந்து விலகி உங்கள் உடலின் உட்பகுதிக்குச் செல்லும். அங்கு உங்களுக்குள் ஒரு மெல்லிய அதிர்வு அல்லது உயிரோட்டத்தை நீங்கள் உணர முடியும்.

மனிதர்கள் பெரும்பாலான நேரங்களில் தங்கள் தலையில்தான் (மனதிற்குள்) வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அதாவது எண்ணங்களிலேயே மூழ்கிக் கிடக்கிறார்கள். இதனால் அவர்கள் தங்கள் உடலின் உண்மையான உணர்வை மறந்துவிடுகிறார்கள்.

உங்கள் கைகள், கால்கள் அல்லது முழு உடலிலும் ஓடும் உயிர் ஆற்றலை ஒரு கணத்திற்கு கண்களை மூடி கவனியுங்கள். உங்கள் உடல் எப்படி இயங்குகிறது என்பதை உணரும்போது, உங்கள் மனம் தானாகவே அமைதியாகிவிடும். இந்த உடலை உணரும் நிலையே உங்களை உடனடியாக நிகழ்காலத்திற்கு (Now) கொண்டுவரும்.

மனிதர்கள் தங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட தோற்றம் கொண்ட உடலாகவோ அல்லது மனமாகவோ (Identity/Ego) நினைத்துக்கொண்டு அவதிப்படுகிறார்கள்.

நீங்கள் இந்த வெளி உடல் அல்ல; இந்த உடலுக்குள் இயங்கும் பிரபஞ்ச ஆற்றல் (Consciousness) என்பதை உணரும் போது, அகங்காரத்தின் பிடியிலிருந்து முழுமையான விடுதலை கிடைக்கிறது. மரணத்தைப் பற்றிய பயமும், வயதானதைப் பற்றிய கவலையும் அகன்றுவிடும்.

உங்கள் உடலை விழிப்புணர்வுடன் கவனிப்பதும், அதற்குள் இருக்கும் உயிர் ஆற்றலைத் தூண்டுவதும் உங்கள் உடலின் நோய் எதிர்ப்புச் சக்தியை (Immunity) பலப்படுத்துகிறது. மனம் அமைதியாகும்போது, உடல் இயற்கையாகவே தன்னைத் தானே குணப்படுத்திக் கொள்ளும் (Self-Healing) சக்தியைப் பெறுகிறது.

எண்ணங்களால் ஆன மன உலகத்திலிருந்து விடுபட்டு, நம் உடலுக்குள்ளே ஓடிக்கொண்டிருக்கும் பிரபஞ்ச உயிர் ஆற்றலான 'உள் உடலை' (Inner Body) உணர்ந்து வாழ்வதன் மூலமே ஆழமான அமைதியையும், உண்மையான உடல்-மன ஆரோக்கியத்தையும் பெற முடியும் என்பதே இந்த அத்தியாயத்தின் முக்கியக் கருத்தாகும்.

7."உருவமற்ற நிலைக்குச் செல்லும் வாசல்கள்" (Chapter 7: Portals into the Unmanifested)

நாம் கண்ணால் பார்க்கும் இந்த பௌதீக உலகம், மரங்கள், மனிதர்கள், விலங்குகள் மற்றும் பொருள்கள் அனைத்தும் 'உருவம் பெற்றவை' (Manifested) எனப்படும்.

ஆனால், இந்த உலகம் தோன்றுவதற்கு முன்பும், இதன் பின்னணியிலும் ஒரு அமைதியான, கண்ணுக்குத் தெரியாத பரிமாணமும் உள்ளது. அதைத்தான் ஆசிரியர் 'உருவமற்ற நிலை' (The Unmanifested) அல்லது பிரபஞ்சத்தின் தூய்மையான விழிப்புணர்வு என்று அழைக்கிறார்.

இந்த உலகம் எதிலிருந்து உருவானதோ, எந்தப் பேராற்றல் எல்லாவற்றையும் இயக்குகிறதோ, அதுவே அந்த உருவமற்ற நிலையாகும்.

இது பிரிக்க முடியாத அமைதியும், ஆழ்ந்த வெறுமையும் (Void) நிறைந்த இடமாகும்.

இந்த உலகத்துடனும், எண்ணங்களுடனும் மட்டுமே உங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளாமல், அந்த உருவமற்ற பிரபஞ்ச அமைதியோடு இணைவதற்கு சில வழிகள் (வாசல்கள்) உள்ளன

உங்களுக்கு வெளியே இருக்கும் அமைதியையோ அல்லது இரண்டு சொற்களுக்கு இடையே உள்ள அமைதியான இடைவெளியையோ கவனிக்கும் போது, அந்த உருவமற்ற நிலையுடன் நீங்கள் இணைகிறீர்கள்.

நாம் தினமும் உறங்கும்போது கவலைகள் நீங்கி ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்குச் செல்கிறோம்.அப்போது நாம் உருவமற்ற அந்த ஆற்றலுடன் இணைகிறோம்; ஆனால் நமக்கு விழிப்புணர்வு இருப்பதில்லை.

விழிப்புணர்வுடன் அந்த நிலையை அடைவதே ஆன்மீகமாகும்.

உங்களைச் சுற்றியுள்ள பொருள்களைப் பார்ப்பதை விட, அந்தப் பொருள்களுக்கு இடையே இருக்கும் வெளியை (Space) கவனியுங்கள்.

ஒரு அறையில் உள்ள நாற்காலி, மேசை ஆகியவற்றை விட, அந்த அறையில் உள்ள காலி இடத்தை உற்று நோக்கும் போது, உங்கள் மனம் இயல்பாகவே அமைதியடையும்.

உங்களின் மூச்சுக் காற்றைக் கவனிப்பதும், மூச்சு உள்ளே சென்று வெளியேறும் அந்தச் சிறிய இடைவெளியைக் கவனிப்பதும் நிகழ்காலத்திற்குச் செல்லவும், உருவமற்ற ஆற்றலை உணரவும் ஒரு சிறந்த வாசலாகும்.

உடலின் அழிவு மட்டுமே மரணம் இந்த பௌதீக உடல் மற்றும் மனம் மட்டுமே அழியக்கூடியது.ஆனால், உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்தத் தூய்மையான விழிப்புணர்வு (Consciousness) எப்போதும் அழிவதில்லை.

நீங்கள் இந்த உருவமற்ற நிலைதான் என்பதை உணரும் போது, மரணத்தைப் பற்றிய பயம் முற்றிலுமாக விலகிவிடும்.

வாழ்க்கை மற்றும் மரணம் இரண்டும் அந்தப் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதியே என்ற தெளிவு பிறக்கும்.

கண்ணுக்குத் தெரியும் இந்த பௌதீக உலகத்திற்கு அப்பால் உள்ள உருவமற்ற பிரபஞ்ச அமைதியைத் (The Unmanifested) நமது மூச்சு, வெளி மற்றும் ஆழ்ந்த அமைதி ஆகியவற்றின் மூலம் உணர்ந்து, அதனுடன் இணைவதே உண்மையான விடுதலைக்கான வழியாகும் என்பதே இந்த அத்தியாயத்தின் முக்கியக் கருத்தாகும்.

8."விழிப்புணர்வு பெற்ற உறவுகள்" (Chapter 8: Enlightened Relationships) 

பெரும்பாலான மனிதர்கள் தங்களின் தனிமையை (Loneliness) போக்கிக் கொள்ளவும், தங்களுக்குள் இருக்கும் குறைகளை நிவர்த்தி செய்யவும் மற்றவர்களை நாடுகிறார்கள்.

ஆனால், இந்த எதிர்பார்ப்புகளுடன் தொடங்கும் உறவுகள் இறுதியில் சண்டைகளிலும் ஏமாற்றங்களிலும் முடிவடைகின்றன.

உறவுகள் என்பவை உங்களை எப்போதும் 'மகிழ்ச்சியாக' வைத்திருக்க மட்டும் அல்ல; மாறாக, உங்களின் அகங்காரத்தை (Ego) உடைத்து, உங்களை ஆன்மீக ரீதியாக வளர்த்துக்கொள்ள உதவும் மிகச் சிறந்த கண்ணாடிகள் உறவுகள்தான்.

மனித உறவுகளில் காதலும் கோபமும் நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள் போல இணைந்தே இருக்கின்றன.ஆரம்பத்தில் ஒருவரைக் தீவிரமாகக் காதலிக்கும் அதே நபர்தான், போகப் போக நம் கோபத்திற்கும் எரிச்சலுக்கும் ஆளாகிறார்.

இரண்டு மனிதர்கள் இணையும் போது, அவர்களின் தனிப்பட்ட அகங்காரமும், அவர்களின் 'வலி உடல்களும்' (Pain-Bodies) சேர்ந்து இயங்குகின்றன.கடந்த கால காயங்கள் தூண்டப்படும் போது, இருவருக்குள்ளும் இருக்கும் அந்த வலி உடல்கள் மோதிக்கொண்டு பிரச்சனைகளை உருவாக்குகின்றன.

உங்கள் துணையையோ அல்லது நண்பர்களையோ "அவர்கள் இப்படித்தான் மாற வேண்டும்" என்று கட்டாயப்படுத்தாதீர்கள்.அவர்களின் குறைகளை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வதும், அவர்களைத் திருத்த முயலாது இருப்பதும் உறவை பலப்படுத்தும்.

கடந்த காலத் தவறுகளையோ அல்லது பழைய சண்டைகளையோ சுட்டிக்காட்டி பேசுவதை நிறுத்த வேண்டும்.இந்தத் தருணத்தில் (Now) ஒருவரையொருவர் புரிந்து கொண்டு அன்புடன் பழகுவதே உண்மையான உறவாகும்.

இன்னொருவர் மீது முழுமையாகச் சார்ந்து (Dependency) வாழ்வதை விட்டுவிட்டு, உங்களுக்குள்ளே முழுமையான அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் கண்டடைய வேண்டும்.

எதையும் எதிர்பாராமல் மற்றவர்களை அப்படியே நேசிப்பதும், அவர்களின் சுதந்திரத்தை மதிப்பளிப்பதும் ஆன்மீக விழிப்புணர்வு பெற்ற உறவுகளின் முக்கிய லட்சணமாகும்.

மற்றவர்களிடம் இருந்து எதையோ எதிர்பார்த்து உறவுகளைத் தொடங்குவதை விட்டுவிட்டு, விழிப்புணர்வுடனும் நிபந்தனையற்ற அன்போடும் மற்றவர்களை ஏற்பதன் மூலமே அனைத்து மனித உறவுகளையும் அமைதியானதாகவும் அர்த்தமுள்ளதாகவும் மாற்ற முடியும் என்பதே இந்த அத்தியாயத்தின் முக்கியக் கருத்தாகும்.

9."மகிழ்ச்சி மற்றும் மகிழ்ச்சியின்மைக்கு அப்பால் உள்ள அமைதி" (Chapter 9: Beyond Happiness and Unhappiness, There Is Peace) 

மனிதர்கள் பொதுவாக 'மகிழ்ச்சி' என்ற உணர்வைத் தேடி ஓடுகிறார்கள். ஆனால், ஆசிரியர் எக்கார்ட் டோல் என்ன கூறுகிறார் என்றால், மகிழ்ச்சியும் துயரமும் (Happiness and Unhappiness) ஒரே நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள்தான். எங்கு மகிழ்ச்சி இருக்கிறதோ, அங்கு பிற்காலத்தில் துயரம் வருவதற்கான வாய்ப்பும் அதிகமாக இருக்கும்.

வழக்கமான மகிழ்ச்சி என்பது தற்காலிகமானது. நமக்கு அருகில் நல்ல விஷயங்கள் நடக்கும்போது மகிழ்ச்சியாகவும், விரும்பாதவை நடக்கும்போது சோகமாகவும் மாறுவது வெளி உலகைச் சார்ந்த அடிமைத்தனமாகும்.

மகிழ்ச்சி மற்றும் மகிழ்ச்சியின்மை இரண்டும் மனதின் கற்பனைகளே. இந்த இரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்டதுதான் 'உண்மையான அமைதி' (Inner Peace).

உண்மையான அமைதி என்பது வெளியில் என்ன நடந்தாலும் குலையாதது. வெற்றி தோல்வி, இலாப நட்டம், சுகம் துக்கம் என எது வந்தாலும் உள்ளே இருக்கும் அமைதி மாறாமல் நிலைத்திருப்பதே உயர்ந்த ஆன்மீக நிலையாகும்.

வாழ்வில் சில நேரங்களில் சோகம், கோபம் அல்லது விரக்தி வருவது இயற்கையானது. அதை நினைத்து "எனக்கு ஏன் இப்படி நடக்கிறது?" என்று எதிர்த்துப் போராடுவது அந்தத் துயரத்தை இன்னும் பெரிதாக்கும்.

உங்களுக்குள் எதிர்மறை உணர்வுகள் எழும்போது, அதைத் தடுத்து நிறுத்த முயலாமல், "சரி, இப்போது எனக்கு இந்த உணர்வு இருக்கிறது" என்று அதை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். அதை முழுமையாக உணரும்போது, அந்த எதிர்மறை ஆற்றல் தானாகவே கரைந்துவிடும்.

வாழ்வில் இன்பமும் துன்பமும் மாறி மாறி வருவது இயற்கையின் விதி (Cycles of Life) என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, எந்தச் சூழ்நிலையிலும் மனம் சமநிலையை இழக்காது.

மற்றவர்களின் துயரங்களைப் பார்க்கும் போது அவர்களைக் குறை கூறாமல், மனித வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொண்டு அவர்கள் மீது ஆழ்ந்த இரக்கமும் அன்பும் கொள்ள இந்த நிலை உதவும்.

வெளியுலகின் வெற்றிகளால் கிடைக்கும் தற்காலிக மகிழ்ச்சியையோ அல்லது தோல்விகளால் வரும் துயரத்தையோ பெரிதுபடுத்தாமல், இந்த இரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்ட சமநிலையான நிலையான அமைதியை (True Peace) கண்டடைவதே வாழ்க்கையின் உண்மையான வெற்றி என்பதே இந்த அத்தியாயத்தின் முக்கியக் கருத்தாகும்.

10. "சரணடைதலின் பொருள்" (Chapter 10: The Meaning of Surrender)

பலரும் சரணடைதலை (Surrender) ஒரு பலவீனமாகவோ அல்லது தோல்வியாகவோ நினைக்கிறார்கள். "வாழ்க்கையில் போராட முடியாமல் தோற்றுப் போய்விட்டார்" என்று தவறாகப் புரிந்துகொள்கிறார்கள். ஆனால், ஆன்மீகத்தில் சரணடைதல் என்பது ஒரு பலமான நிலை.

சரணடைதல் என்பது நிகழ்காலத்தில் நடக்கும் சூழ்நிலைகளை (Good or Bad) அப்படியே எந்தவித உள் எதிர்ப்பும் இல்லாமல் ஏற்றுக்கொள்வதாகும். "இது இப்படி நடக்கக் கூடாது" என்று வாழ்க்கையுடன் மல்லுக்கு நிற்பதை விடுவதே உண்மையான சரணடைதலாகும்.

நாம் சூழ்நிலைகளை எதிர்த்துப் போராடும் போது, நமக்குள்ளே கோபமும், எரிச்சலும், மன அழுத்தமும் (Inner Resistance and Stress) பெருகுகின்றன.

பல நேரங்களில் நம்மைத் தாக்கும் பிரச்சனைகளை விட, அந்தப் பிரச்சனையை நாம் எப்படி எதிர்க்கிறோம் என்பதே நமக்குக் கடுமையான வலியைத் தருகிறது. சரணடைதல் அந்தத் தேவையில்லாத உள் போராட்டத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கிறது.

ஒரு சூழ்நிலை உங்கள் கட்டுப்பாட்டை மீறிச் செல்லும்போது, அதை மனதால் எதிர்ப்பதை நிறுத்துங்கள் (Acceptance). அதன்பிறகு, அந்தச் சூழ்நிலையை மாற்ற உங்களால் முடிந்த ஆக்கப்பூர்வமான செயலைச் செய்யுங்கள் (Action).

கோபத்துடனோ பயத்துடனோ செயல்படுவதை விட, முழுமையான அமைதியோடும் விழிப்புணர்வுடனும் செய்யும் எந்தவொரு செயலும் நூறு சதவீத வெற்றியைத் தரும்.

வாழ்க்கையில் தவிர்க்க முடியாத துயரங்கள் அல்லது இழப்புகள் ஏற்படும் போது, அதை எதிர்த்து அழுது புலம்புவதை விட, அதை ஏற்றுக்கொண்டு அதிலிருந்து பாடம் கற்பது ஆன்மீக முதிர்ச்சியாகும்.

எல்லாவற்றையும் பிரபஞ்சத்தின் சக்திக்கு விட்டுவிட்டு (Let Go), இந்தத் தருணத்தில் முழுமையாக வாழத் தொடங்கும் போது, மனம் அனைத்துக் கவலைகளிலிருந்தும் விடுபட்டுப் பூரண அமைதியையும் (Absolute Peace and Freedom) அடைகிறது.

வாழ்க்கையில் நடக்கும் எதார்த்தங்களை எதிர்த்துப் போராடுவதை நிறுத்திவிட்டு, அவற்றை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு சரணடைவதன் (Surrender) மூலமே மனிதன் தனது அனைத்துத் துயரங்களிலிருந்தும் முற்றிலுமாக விடுபட்டு இறுதி விடுதலையைப் பெற முடியும் என்பதே இந்தப் புத்தகத்தின் மிக முக்கியமான நிறைவுரையாகும்.

பிற முக்கிய குறிப்புகள்

பல உடல் ரீதியான வியாதிகளுக்கு, மனதின் தொடர்ச்சியான எதிர்மறை எண்ணங்களும், வலி உடலும் (Pain-Body) மறைமுகக் காரணங்களாக இருக்கின்றன. விழிப்புணர்வு நிலைக்கு வரும்போது, உடல் இயற்கையாகவே குணமடையத் தொடங்கும்.

மனிதனிடம் இருக்கும் உண்மையான படைப்பாற்றல் (Creativity) என்பது எப்போதும் மனதின் இரைச்சலிலிருந்து வருவதில்லை; மாறாக, ஆழ்ந்த அமைதியும் மௌனமும் நிலவும் அந்தத் தருணத்தில்தான் கலை மற்றும் ஞானம் வெளிப்படுகிறது.

கடந்த காலத்தில் உங்களுக்குத் தீங்கிழைத்தவர்களை தொடர்ந்து வெறுத்து ஒதுக்குவது, உங்களையே காயப்படுத்திக் கொள்வதற்குச் சமம். உண்மையான மன்னிப்பு என்பது கடந்த கால நிகழ்வுகளை மனதிலிருந்து முழுமையாக விடுவிப்பதாகும்.

தலையில் ஓடும் எண்ணங்களை நீங்களாக எண்ணாமல், அவற்றை வெளியிலிருந்து கவனிக்கும் 'சாட்சியாக' (Watcher) மாற வேண்டும்.

கடந்த கால சோகங்களின் தொகுப்பான வலி உடலுக்கு, எதிர்மறை எண்ணங்களால் தீனி போடுவதை நிறுத்தி, விழிப்புணர்வுடன் அதைக் கரைக்க வேண்டும்.

கடந்த கால நினைவுகளும், எதிர்காலக் கவலைகளும் மனதின் மாயைகள்; இந்தத் தருணத்தில் (Now) வாழ்வதே உண்மையான விடுதலை.

எண்ணங்களிலிருந்து விடுபட்டு, உடலுக்குள்ளே ஓடும் பிரபஞ்ச உயிர் ஆற்றலை (Inner Body) உணர்ந்து அமைதியைப் பெற வேண்டும்.

வாழ்க்கையில் நடக்கும் எதையும் எதிர்க்காமல், அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு (Surrender) ஆக்கப்பூர்வமாகச் செயல்பட வேண்டும்.

மனிதன் எப்போது தன்னைத் துயரத்தின் மூலமாகவோ அல்லது கடந்த காலத்தின் மூலமாகவோ அடையாளப்படுத்துவதை நிறுத்துகிறானோ, அந்தத் கணத்தில் அவனது அனைத்துத் துயரங்களும் நிரந்தரமாக முடிவுக்கு வருகின்றன.

நீங்கள் தனிப்பட்ட ஒரு நபர் அல்ல; பிரபஞ்சத்தில் இயங்கும் ஒரு அங்கமே நீங்கள். உங்கள் அகங்காரம் அழியும் போது, முழுப் பிரபஞ்சத்தின் அமைதியும் ஆற்றலும் உங்களுக்குள்ளும் வெளிப்படத் தொடங்குகிறது.

காதல் என்பது மற்றவர்களைப் பற்றிக் கொள்வதோ அல்லது உரிமையைக் கொண்டாடுவதோ அல்ல. மற்றவர்களின் சுதந்திரத்தை முழுமையாக மதித்து, எந்தவித நிபந்தனையும் இல்லாமல் அவர்களைப் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதியாக நேசிப்பதே உண்மையான அன்பாகும்.

பெரிய ஆன்மீக உண்மைகளைக் கற்பதை விட, அன்றாடம் நாம் செய்யும் சாதாரண வேலைகளான (கதவைத் திறப்பது, கை கழுவுவது, நடப்பது) போன்றவற்றில் முழுமையான கவனத்தையும் விழிப்புணர்வையும் செலுத்துவதே உண்மையான ஆன்மீகப் பயிற்சி ஆகும்.

உடலில் ஏற்படும் தீவிரமான வலிகளின் போது, அதை எதிர்த்துப் போராடாமல் அல்லது அதற்காக வருந்தாமல், அந்த வலியின் மீது முழுமையான விழிப்புணர்வைச் செலுத்தும்போது அதன் தாக்கம் குறைந்து மனம் அமைதியடைகிறது.

சமூகமும் சூழ்நிலைகளும் நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்த நம்பிக்கைகள், பயங்கள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு, தூய்மையான விழிப்புணர்வுடன் (Pure Consciousness) வாழ்வதே மனிதனின் பிறவிப் பயன் ஆகும்.

மனிதர்களை அதிகம் பயமுறுத்துவது எதிர்காலமும் முதுமையும் மரணமும்தான். ஆனால், நிகழ்காலத்தில் (Now) மட்டுமே வாழப் பழகிவிட்டால், எதிர்காலம் பற்றிய எந்தப் பயமும் மனதில் இருக்காது. ஏனேனில், எந்தக் காலத்திலும் எதிர்காலம் என்று ஒன்று நிகழப்போவதில்லை; எப்போதும் 'இந்தத் தருணம்' மட்டும்தான் இருக்கப் போகிறது.

மரணம் என்பது உடலுக்கு மட்டும்தான் நிகழ்வது; நமக்குள்ளே இருக்கும் தூய்மையான விழிப்புணர்வுக்கு (Consciousness) அழிவே கிடையாது. இந்த உண்மையை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளும்போது, மரண பயம் முற்றிலுமாக விலகிவிடும்.

வாழ்க்கையை மிக தீவிரமாக எடுத்துக்கொண்டு, எல்லாவற்றையும் நானே கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்ற அகங்காரத் துடிப்பை விடுத்து, பிரபஞ்சத்தின் ஓட்டத்துடன் இனைந்து வாழ்வதே (Flow of Life) ஒரு மனிதனை முழுமையான இலகுவான ஆன்மாவாக மாற்றும்.

அகங்காரம் என்பது வெளிப்படையான கோபம் அல்லது பெருமை மட்டுமல்ல; சில சமயங்களில் நாம் ஆன்மீகத்தில் உயர்ந்தவர்கள் என்ற எண்ணம், அல்லது தியாகி போல நடித்து மற்றவர்களைக் குற்ற உணர்ச்சிக்குள்ளாக்குவது போன்ற நுட்பமான வடிவங்களிலும் அகங்காரம் செயல்படும். அதையும் விழிப்புணர்வுடன் கண்டறிந்து விலக வேண்டும்.

வாழ்க்கையில் எதைப் பற்றியும் புகார் கூறுவதை முழுமையாக நிறுத்த வேண்டும். சூழ்நிலைகளை அல்லது மற்றவர்களைக் குறை கூறுவது அகங்காரத்திற்கு வலிமை சேர்க்கும். எப்போது புகார் கூறுவதை நிறுத்துகிறோமோ, அப்போதே நாம் பிரபஞ்சத்துடன் முழுமையாக இணைந்துவிடுகிறோம்.

உண்மையான அமைதியை வெளியிலிருந்து பெற முடியாது. புத்தகங்களைப் படிப்பது அல்லது சொற்பொழிவுகளைக் கேட்பது ஒரு வழிகாட்டியாக மட்டுமே உதவும்; ஆனால் அந்த அமைதியை உங்களது சொந்த அனுபவத்தில் இந்தத் தருணத்தில் உணர்வது மட்டுமே உங்களை முழுமைப்படுத்தும்.

மனிதர்களுக்கு வாழ்க்கையில் இரண்டு நோக்கங்கள் உள்ளன. ஒன்று வெளி உலகத்தில் எதையாவது சாதிப்பது (Outer Purpose - இது தற்காலிகமானது). மற்றொன்று நிகழ்காலத்தில் விழிப்புணர்வுடன் வாழ்ந்து ஆன்மீக அமைதியைப் பெறுவது (Inner Purpose - இதுவே நிரந்தரமானது). இந்த இரண்டும் இணையும் போது வாழ்க்கை அர்த்தமுள்ளதாகிறது.

பெரும்பான்மையான மக்கள் நிகழ்காலத்தை எதிர்காலத்தை அடைவதற்கான ஒரு படிக்கட்டாக மட்டுமே பார்க்கிறார்கள். அதாவது, "இப்போது கஷ்டப்பட்டால்தான் எதிர்காலத்தில் சந்தோஷமாக இருக்க முடியும்" என்ற எண்ணம். ஆனால், நிகழ்காலமே இறுதி இலக்கு என்பதை ஆசிரியர் வலியுறுத்துகிறார்.

நீங்கள் தனியாகப் போராடத் தேவையில்லை. நிகழ்காலத்திற்குள் முழுமையாக நுழைந்து, அமைதியான மனதுடன் செயல்படும் போது, பிரபஞ்சத்தின் ஒட்டுமொத்த பேராற்றலும் உங்கள் வழியாக இயங்கத் தொடங்கும்.

நாம் விழிப்புணர்வு நிலைக்கு வந்தாலும், சில சமயங்களில் திடீரென கோபம் வருவது இயல்பு. அந்தச் சமயத்தில் கோபத்தை அடக்க முயலாமல், "எனக்கு இப்போது கோபம் வருகிறது" என்று அந்த உணர்வை விலகி நின்று கவனித்தாலே அந்த கோபம் தன் சக்தியை இழந்து மறைந்துவிடும்.

பல ஆண்டுகளாக மூளையில் பதிந்துவிட்ட சிந்தனைப் பழக்கம் ஒரே நாளில் மாறிவிடாது. ஆனால், உங்கள் எண்ணங்களை இடைவிடாமல் கவனிக்கும் வழக்கத்தை (The Habit of Watching Thoughts) தினசரி வாழ்க்கையில் தொடர்ந்து செய்யும் போது, அந்த மன இரைச்சல் மெல்ல மெல்லக் குறையத் தொடங்கும்.

ஆன்மீகம் என்றால் உலகத்தைத் துறந்துவிட்டு ஓடுவது என்று அர்த்தமல்ல. உங்கள் லட்சியங்களையும் பணப் தேவைகளையும் கவனித்துச் செயல்படலாம்; ஆனால், "நான் எதை அடைந்தால்தான் முழுமையானவன் ஆவேன்" என்ற மனதின் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு, செய்யும் செயலை மகிழ்ச்சியாகவும் அமைதியாகவும் செய்வதே ஆன்மீகமாகும்.

வார்த்தைகளைக் கடந்து, இரண்டு வரிகளுக்கு இடையே உள்ள மௌனத்தை (Silence) எப்போது நீங்கள் ஆழமாக உணர்கிறீர்களோ, அப்போதே பிரபஞ்சத்தின் மெய்யான ஞானம் உங்களுக்குள் மலரும்.

தனிப்பட்ட முறையில் எங்குபோய் தியானம் செய்ய வேண்டும் என்பதில்லை; நீங்கள் சமைக்கும்போது, நடக்கும்போது, அலுவலகத்தில் வேலை செய்யும்போது அல்லது யாரிடமாவது பேசும்போது நிகழ்காலத்தில் விழிப்புடன் இருப்பதே மிகச்சிறந்த ஆன்மீகப் பயிற்சியாகும்.